Rumba

Op het afgesproken uur stond ik aan de kerk – koffertje in de hand, zonnebril even laag als de ondergaande zon. Twee weken later zou ik hier terug staan met een ander soort valies. Zenuwachtig blij, vrij. Zalig loslaten om het moment stevig vast te kunnen pakken. En te knuffelen, dat ook.

Gedanst, gezwanst, gelopen, geweekt, gelachen, geproefd, geplaagd … het weekend heeft ons verwend, de meisjes. En zij mij. Een traag tripje Maarkedal (!) met z’n twaalven. Ondanks Lies haar hoog-laag, snel-traag gecirkel rond het Sint-Jansberghof heb ik hen even hard verrast als omgekeerd. ‘Surpriiiise!’ – de voordeur bleek de achteringang. Tapas, sangría, een vliegenmepper, feestelijke vlaggetjes. Edith (wie anders?) maakte ons warm voor de hottub en het uitzicht sprak voor zich. De zwemvijver ook. Ha. Genieten met een grote G.

  • Flan slurpen. Mieke en bierpong. Noortje de bellenbaas. En die zuignapkaarten. Tine en Janne hebben nogal op verborgen talenten gejaagd. Ahum.
  • Alsof we een hostie zouden ontvangen, zo zaten we – de knieën samen – op de stoep van de B&B te wachten op een puzzelstuk. Team? Team. App Actionbound wees de weg, wij volgden (soms). Tomtienbal, trabalenguas, blussen met brood en uitbeelden met rosé. Het molenlied van Stefanie en – ‘Oe-oeeee!’ – picknick met thuisgevoel. ‘Prima!’ Na de sangriasprint en het gegluur vielen we voor Kubb, cocktails en de Meusjespaella van mamacita Lies. Tot de deurbel klonk. Wanneer het hemd van de ‘stripper’ uitging, schoot de temperatuur omhoog (of was het omgekeerd?). *Bloos* sígueme y te sigooo. Reggaeton met de voeten in het gras en daarna op de discovloer. Lore was in topvorm.
  • Een kuuroord – met potjes, matjes, bordjes en verborgen tuinhoekjes toverde Stefanie de oude hoeve om tot een zalig-zen-plek. Haargefriemel, glitters, een fontein van chocolade en mmm…massages.

Despacito

In mijn rechterooghoek een pak, een roos en daar stond je dan: wiebelend op z’n Toms. Zoals ik me je voorstel veertien dagen later, met die blitse das bengelend om je nek – ik kon enkel op het geluid afgaan. ‘Ja, ja.  Nu hoger. Oei …’ Mannenhakken op de trap, vijf paar handen, een YouTube-stem en toen raakte hij dan toch geknoopt.

Jij en ik. Eerst zien en gezien worden.

Eerst zien en gezien worden. Mieren. Tule meets groentetuin. Een vrolijke mooiemensenstoet en papa met zijn sterke arm. ‘Gaan ze nu niet wat snel?’ Mijn zenuwen hadden gezelschap. Tijdens het weggeefloopje was mijn blik op het gouden exemplaar gericht: de/mijn man (en de das). Mijn rechterhand werd link(s)er, ‘ik wil je, ik beloof je, jij bent mijn’ en dan jij en ik samen. De deur uit. Lieve kleine Guust beschut tussen borst en buiken. Club ’91. Kussen, kussen, kussen … een fladderende f(r)amiliefiësta.

Binnenkort deel ik Toms pittige paellarecept met venkel, paprika, aubergine, courgette en wie weet wat nog allemaal (jij, denk ik dan!). Maar voorlopig houden deze je alvast zoet:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s